آیندۀ خانواده‌های آمریکایی، همباشی بیشتر، درآمد کمتر

📉۱. کاهش ازدواج و رشد هم‌باشی

در دو دهه گذشته، ساختار خانواده در ایالات متحده دستخوش تغییرات چشم‌گیری شده است. طبق آمار، نسبت افراد متأهل از ۵۵.۹٪ در سال ۱۹۹۶ به ۴۶.۴٪ در سال ۲۰۲۳ کاهش یافته، در حالی که نرخ همباشی (زندگی مشترک بدون ازدواج) از ۳.۷٪ به ۹.۱٪ افزایش یافته است. این تغییرات عمدتاً تحت تأثیر عوامل اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی بوده‌اند.

۲. نقش تحصیلات در نوع روابط

تحصیلات نقش مهمی در انتخاب نوع رابطه دارد. افراد با سطح تحصیلات پایین‌تر، نرخ همباشی بالاتر و تمایل کمتری به ازدواج دارند. با این حال، حتی در میان افراد دارای تحصیلات دانشگاهی نیز رشد همباشی مشاهده شده است، که نشان‌دهنده تغییر نگرش عمومی نسبت به ازدواج سنتی است.

📉۳. تأثیرات اقتصادی و شغلی

داده‌های این گزارش نشان می‌دهد که افراد همباش در مقایسه با افراد متأهل، مشارکت شغلی پایین‌تری دارند و درآمد کمتری کسب می‌کنند. این تفاوت‌ها حتی با در نظر گرفتن متغیرهای جمعیتی و اقتصادی، همچنان پابرجا هستند. این موضوع می‌تواند پیامدهای مهمی برای رشد اقتصادی، سیاست‌های رفاهی و نابرابری درآمدی داشته باشد.

۴. پیش‌بینی روند آینده

بر اساس مدل‌سازی‌های آماری PWBM، انتظار می‌رود تا سال ۲۰۴۰ نرخ همباشی به بیش از ۱۶٪ برسد، در حالی‌که سهم ازدواج رسمی به زیر ۴۰٪ کاهش یابد. تغییر ترکیب جمعیتی و رشد گروه‌های قومی با تمایل بیشتر به هم‌باشی، این روند را تقویت خواهد کرد.

یکی از خیالات رایج در بیان مزیت‌های همباشی، رفع و فائق آمدن بر مشکلات اقتصادی ازدواج است. درحالیکه بررسی نتایج تحقیقات متعدد در ارتباط با مسائل اقتصادی و همباشی، بیانگر واقعیتی بر خلاف این توهم است.

مطالعۀ صفحه همباشی؛ انتخاب اول زنان مرفه در آمریکا و سهم مسائل اقتصادی در انتخاب همباشی  توصیه می‌شود.

گفتنی است که ایالات متحده معروف به کشور همباشی است.(کتاب همباشی، ص 109)

عنوان اصلی گزارش: