تحلیل گرایش به همباشی و فرهنگ دورریختنی
تحلیل گرایش به همباشی و فرهنگ دورریختنی در فیلیپین
Pope Francis در نامهٔ دایرهای خود با عنوان Laudato Si’ (۲۰۱۵) تأکید میکند که یکی از تهدیدهای جهان معاصر، گسترش «ذهنیت یا فرهنگ دورریختنی» (throwaway mentality یا hrowaway Culture) در میان مردم است. گفته میشود این ذهنیت برای محیط زیست زیانبار است، زیرا مصرفگرایی، سودجویی و فردگرایی را ترویج میکند و افراد را به کنار گذاشتن هر آنچه دیگر مفید تلقی نمیشود تشویق میکند.
با این حال، ذهنیت یا فرهنگ دورریختنی تنها به محیط زیست محدود نمیشود، بلکه در روابط انسانی نیز بروز مییابد؛ از جمله در افزایش تمایل به روابط همباشی (زندگی مشترک بدون ازدواج)، که در آن فرد میتواند در صورت ناسازگاری، بهراحتی شریک زندگی خود را کنار بگذارد.
این مقاله پژوهشی با بهرهگیری از روش «ببین–قضاوت کن–عمل کن» متعلق به Joseph Cardijn در بازاندیشی الهیاتی، میکوشد احترام عمیق فیلیپینیها به کرامت ازدواج را تبیین کند و تهدیدهایی را که روابط همباشی برای نهاد بنیادین جامعه، یعنی خانواده، ایجاد میکند بررسی نماید.
در بخش «ببین»، مقاله به پذیرش روزافزون همباشی در میان نسل جوان بهعنوان شیوهای برای تشکیل خانواده میپردازد.
در بخش «قضاوت کن»، تمرکز بر آموزههای پاپ فرانسیس درباره خطر فرهنگ دورریختنی در روابط انسانی است و دیگر آموزههای کلیسایی مرتبط نیز بررسی میشود.
در بخش «عمل کن»، پژوهشگر خطرات مرتبط با ذهنیت دورریختنی را تفسیر کرده و بر اساس آن بینشها، پیشنهادها و نتیجهگیریهای مقاله را ارائه میدهد.
در نهایت، مقاله تأکید میکند که روابط همباشی نشانهای از ذهنیت دورریختنی است و میتواند به تضعیف نهاد ازدواج و خانواده بینجامد.
منبع:
«culture of waste» یا «throwaway culture» برای توصیف وضعیتی است که در آن:
اشیاء سریع مصرف و کنار گذاشته میشوند،
انسانهای ضعیف (فقرا، سالمندان، جنینها) «بیارزش» تلقی میشوند،
روابط انسانی تابع منطق کارایی و سود میشود.
فرهنگ دورریختنی، با مفهوم “اسراف” از جهاتی همپوشانی معنائی دارد و از این رو قابل بررسی است.
